www.kulturama.be

http://www.kulturama.be

LEUVEN - Tijdens de zomermaanden vinden elke zaterdagavond opnieuw beiaardconcerten plaats op de Leuvense Universiteitsbeiaard aan het Ladeuzeplein. Tijdens het slotconcert op 30 augustus verandert de beiaard in een jukebox en speelt universiteitsbeiaardier Luc Rombouts nummers die het publiek vooraf koos.

LS

Ik heb reeds van de donderdag voor de 20 km van brussel last van verrekking in linkerdijbeen tijdens het fietsen, gaat eigenlijk van kwaad naar erger. Krijg er nu echt pijn aan, vooral tijdens bergop fietsen. Tijdens het lopen heb ik er tot nu toe geen enkele last van . Het gaat hier dus duidelijk om een fietsspier.

Ik splits mijn beenspieren op in "loop" en "fiets" spieren. Vermits bepaalde spieren (of pezen) geen centje pijn doen bij het fietsen maar wel tijdens het lopen, of andersom.

Nu fiets ik slechts een relatief kleine afstand en loop af en toe maar een paar kilometers. Een echte bi-atleet ben ik dus zeker niet.  Er zijn een hele hoop mensen die op geregelde basis veel straffere zaken presteren.  Die dan ook de nodige ervaring met dit soort kwetsuren moeten hebben.

Mijn vraag richt ik dan ook aan die echt sportievelingen onder ons.  Wat moet ik nu doen ? Een periode algehele rust inlassen ? Of een tijd alleen maar lopen en de fiets even aan de kant laten ?

Dat bi-zijn heeft dus zijn eigen problemen. Ik worstel er nog mee en dien nog de nodige ervaring opdoen.

Euh, voor alle duidelijkheid, ik heb het hier over bi-sporter zijn (zowel lopen als fietsen). Wat sexuele geaardheid betreft ben ik lesbisch; iets wat heel gebruikelijk is bij de hetero-man. (flauw grapje)

Maandag heb ik een vrij dagje, tot dinsdag blijf ik alvast van de fiets af. We zien wel wat het dan geven zal tijdens het woon -werk gefiets.

Eenieder nog een een fijne zondag gewenst.

LS

"Er hangt regen in de lucht, dus last van de hitte zullen we alvast niet hebben denk ik" (zie vorige item)...  amai, belachelijk gewoon, dat moet ongeveer de slechtste voorspelling van het jaar zijn ... niets was minder waar, het was warm, zo loodzwaar warm, zo van dat warm waar je gewoon van in het zwembad wil gaan zitten, zo van dat warm waar je gewoon op terrras, in de schaduw met een drankje wil slomeren, zo van dat warm dat je doet wegdromen naar de tropen, doet snakken naar een tropische regenbui, zo van dat warm waar je oase's en fata morgana's mee associeert, zo van dat warm ... u begrijpt ondertussen wel waar ik heen wil, het was warm.

 Te warm om te lopen eigenlijk, maar we stonden er toch maar, Jan en ik. Net op tijd aan de triomfboog om startnummer op te pikken en ons naar het startvak te wurmen. Na de bolero en de Brabaçonne schrok ik me rot van dat kanonschot en een paar minuten nadien vertrokken we aan ons loopje.

We hadden vooraf besloten heel rustig te starten en vanaf het justitiepaleis iets sneller te gaan lopen. Aan de spa standjes heb ik maar dadelijk een viertal waterflesjes aangenomen om toch maar voldoende vocht binnen te houden. Ik ben gedurende de hele loop de waterman van dienst geweest en we hebben ons vochtpeil op die manier goed hoog gehouden.

Geen slechte taktiek. Ik heb een twintigtal deelnemers zien plat liggen in verschillende stadia van uitputting. Ik hoop dat er geen doden gevallen zijn, het zag er bij wijlen echt slecht uit. De laatste 10 km heb ik trouwens constant ziekenwagens horen en zien aan en af rijden, soms door de massa lopers door.

Al vanaf de eerste tunnel heb ik de eerste mensen zien wandelen en opgeven, vreemd toch dat die aan die wedstrijd beginnen.

Jan maande me meermaals aan tot een trager tempo. In mijn jeugdig enthoesiasme begon ik soms iets sneller te draven. Dankjewel Jan voor je discipline, ik had mischien de eindmeet niet gehaald zonder jou.

Aan de isostarstand ben ik erin geslaag om Jan uit het oog te verliezen en ben dan maar rustig doorgelopen tot aan het trammuseum en dan de lange klim terug naar de Cinquantenaire.

Net zoals vorig jaar was dit, ondanks de warmte en het slalommen en vertragen en versnellen en de elleboogstoten, heerlijk lopen. Ik had nog energie over, kon een klein beetje versnellen en heb zo een slordige 2000 man ingehaald (kan ook iets meer zijn). Uiteindelijk bleek Jan redelijk dicht achter mij te zitten en kwam ook hij tevreden over de meet.

Ik heb me alvast ingeschreven voor volgend jaar, want 't is toch altijd een fijn volksfeest, in Brussel lopen. Volgend jaar is het trouwens een feesteditie, 30 jaar 20km van Brussel.

Toen ik na de aankomst, genietend van een Mars, een beetje aan het rondlopen was, kwam ik een andere Jan tegen, die zo fris als een hoentje richting treinstation aan het wandelen was. Hij had net een sterke 20 km tijd neergezet, maar het leek wel alsof hij nog moest beginnen lopen. Chapeau hoor Jan ! Enne, aangename kennismaking !

Oh ja, voor de liefhebbers, mijn tijd was 02h13. Ik ben tevreden, maar volgend jaar zit ik toch onder de 2 uur, dat is beloofd.

LS

De laatste maanden is mijn tijd en energie op sportief gebied vooral in fietsen gekropen. Kruipen is iets wat ik deze namiddag ook ga doen vrees ik. Ik neem nmlk weer deel aan de 20 km van Brussel tesamen met mijn vriend Jan.

Als voorbereiding heb ik 3 x maal bijna 5 km gelopen en eenmaal 7 km.... Ongeveer 20 km voorbereiding op de 20 km dus. Dankzij de 60km fietsen per dag zit ik conditioneel wel goed denk ik, het zijn echter geen loopspieren die dan getraind worden.

Wie zien wel wat dat geven gaat.

Lopen in Brussel is altijd een feest, dus we gaan ervanuit dat de lusten groter zullen zijn dan de lasten. Er hangt regen in de lucht, dus last van de hitte zullen we alvast niet hebben denk ik.

LS

Ik ga meer en meer met de fiets werken de laatste tijd. Vermits ik om 06h00 begin, staat de wekker om 04h20.
Het blijven tenslotte 30 km en om een of andere reden rij ik 's morgens iets trager dan 's avonds.

Ik was trouwens wakker voor mijn wekker afging. Gewekt door het onweer. De regen viel met bakken uit de lucht. Voor 05h00 is het goed donker. Nu toch nog.
Wat een strontweer zeg. Letterlijk dan wel. 't Is toch maar gewoon water zegt U ? Wel niet noodzakelijk. Het kan verkeren.

Ik probeer zoveel mogelijk binnenbaantjes en fietspad te gebruiken op weg naar Brussel.
Op een bepaald stukje tussen Moorsel en Tervuren neem ik een veldwegeltje en fiets letterlijk tussen twee akkers door.

Er was op dat ontieglijk vroege uur, wanneer de vleermuizen hun laatste slok nemen en de hanen zich nog eventjes draaien, al reeds een landbouwer aan het werk op die akker ! Groot is mijn bewondering voor de boeren, zij dorsen immers steeds stille voort.

De mens was druk bezig met beren. De akker werd grondig bemest, tussen de buien door, zeer vreemd. 

Ik was nochtans goed verlicht, letterlijk dan toch, van geest wil dat 's ochtends wel eens minder zijn. Dus hij (of zij) moet mij toch gezien hebben ?

In ieder geval, ondanks mijn licht, - of misschien juist aangetrokken door mijn licht ? - spoot hij rustig door terwijl hij een draai maakte aan de rand van de akker; in casu het fietspad ... de gevolgen laten zich raden natuurlijk. Alsof ik nog niet nat genoeg was kreeg ik nog een extra bui over me heen.

Ik wist al wel dat fietsen eigenlijk een volledig wellnesgebeuren is, maar wanneer er zalfjes, haarlotions en huidmaskers aan te pas komen, vind ik dat weer net iets te veel van het goede. 

Enfin, eerlijk is eerlijk, er is een redelijk grappige kant aan dit verhaal, slapstick gehalte is aanwezig (slapshit eerder in dit geval). Ik kon er dan ook wel om glimlachen. (u begrijpt dat ik niet met de open mond zat te lachen)

Ik was plots dankbaar voor de hevige regenval die hielp om het zaakje van mijn frame te spoelen.

In ieder geval ben ik aalglad het verdere woon/werk traject door geglipt.

Ik ben normaal gezien de eerste op het werk en niemand heeft me dus zien toekomen. Bij aankomst ben ik met mijn gehele outfit aan gewoon onder de douche gaan staan tot de hele smurrie volledig van mij af was.

Ik heb er nog met niemand over gerept ... dat houden we wel voor een drink of eindejaarsreceptie of zo ... wanneer het een beetje afgesleten is.

Wat me wel bezig houdt is de vraag waarom die loonwerker zo verdacht vroeg , bij nacht en ontij, bezig was ? Sommige behoeften kunnen dringend zijn, dat begrijp ik. Maar in het donker en in de regen ? Echt kosher oogde dat niet, hopelijk stonk dat zaakje niet ...  

LS

Indien jullie niet weten waarheen lopen dit weekend, loop (en klik) dan eens hieronder heen. 't Is de moeite ...

LS

Onderstaande komt uit de Standaard van vandaag :  

Antwerpse naaktjogger krijgt boete aangesmeerd

Een Belg heeft vrijdagochtend in Nederland een boete gekregen omdat hij naakt door het bos aan het joggen was.


Een voorbijganger had de politie gebeld met de mededeling dat iemand zonder kleren door het bos aan het rennen was, in de buurt van het Brabantse Huijberge.. De 47-jarige Antwerpenaar werd meteen op heterdaad betrapt.

Volgens de politie was het niet de bedoeling van de man dat mensen hem zouden zien. Hij was vanuit zijn woonplaats enkele tientallen kilometers weggereden om in het bos ongezien zonder kleren te kunnen rennen.

Nadat de man zich weer in zijn kledij had gehesen, werd hij met een boete van 150 euro voor schennispleging naar huis gestuurd.

vdy

PS : Ik ben geen Antwerpenaar ...

LS (17-02-2008)

M : Zo heet het vervolg op het stedelijk museum Vander Kelen-Mertens.  M is de naam van een nieuw gebouw en een nieuw concept. Het presenteert oude en nieuwe kunst die geïnspireerd is door de veelzijdigheid van Leuven.

Op 20 september 2009 opent M, het vernieuwde stedelijk museum van Leuven, met prestigieuze tentoonstellingen van Rogier van der Weyden en Jan Vercruysse.

Tijdens Kulturama 2008 werd op de binnenplaats van bibliotheek Tweebronnen met krijt een grote M getekend.  Iedereen die op zondag 17 februari 2008 om 15.00u tussen de lijnen stond, mag in 2009 gratis het museum in. 

De menselijke M werd vereeuwigd door fotograaf Marco Mertens. Joloopt liep er, op weg naar dubbeldekker en Jeroen Meus,  even in de kijker ... wie zoekt ,die vindt

From: kulturama@leuven.be [mailto:kulturama@leuven.be]
Subject: De inhuldiging van jeroen meus
Importance: High

Hallo

Een onschuldige hand trok jouw naam uit wel 1000 kandidaten! We verwachten je op zondag 17/2 om 17.30 uur op de tweede verdieping van Bibliotheek Tweebronnen, Diestsestraat 49, Leuven. Je staat op de guestlist. En dat geeft je toegang voor exact twee personen. Neem je deze mail nog mee als 'toegangsticket'?   Proficiat en tot zondag  

PS: als je dan toch in Leuven bent, neem een kijkje op http://www.kulturama.be/ en kijk welke leuke dingen je nog kan meepikken... PS: een sportoutfit is geen bezwaar ;)

LS

Bovenstaande was de uitnodiging voor de receptie ter gelegenheid van de de overgang van Leuvens stads-dj naar stads-kok.

De sfeer was goed, de broodjes lekker, het vlees uitstekend (kan ook niet anders van beenhouwerij Rondou komende) de mosterd overheerlijk, de plaatjes van Jimmy droegen bij tot het gezellige geheel, de Stella smaakte fris en naar meer. Joloopt struinde er geheel toevallig rond en genoot van het keuvelen met Jan met de pet en hun ega's. 

LS

Leuven heeft een nieuwe ereburger.
Jeroen Meus (29) mag zich van 2008 tot 2010 stadskok noemen.
Hij is de opvolger van dj Bobby Ewing, stads-dj van 2006 tot 2008.
Die mocht zelf zijn nakomeling kiezen.
Onverwacht stapte hij van de muziek naar de keuken.
Toch is de keuze redelijk logisch.
Het DNA van beide heren is namelijk identiek: getalenteerd, fier op Leuven en altijd klaar om nieuwe of onverwachte dingen te doen in/met/voor hun stad.

Als afscheidsgeschenk heeft dj Bobby Ewing een compositie gemaakt voor zijn stad.
In de binnenstad liggen 2 bewegwijzerde toeristische parcours van ongeveer 5 kilometer.
'30:00' is de ideale soundtrack voor een looptocht langs die routes.
De cd wordt voorgesteld op zondag 17 februari tijdens de Dj Bobby Ewing Run.

Joloopt kijkt reeds uit naar de lekkere hapjes op een kleine receptie na de "30 loop"... of neemt hij zijn wensen voor werkelijkheid ? Een mens mag toch dromen, niet ?

LS

  Stads-dj Bobby Ewing neemt afscheid met '30:00'. Een compositie die perfect is om langs twee gemarkeerde parcours door de Leuvense binnenstad te lopen. Ze wordt officieel voorgesteld tijdens de Dj Bobby Ewing Run. Vooraan rijdt een dubbeldekker met Dj Bobby Ewing en Adriaan Van den Hoof. Achter die gidsen mogen 200 recreatieve lopers meerennen. De snelheid ligt laag (8 km/uur), het plezier is groot en iedereen krijgt een cd met '30:00' mee naar huis

Ik heb eindelijk een "wedstrijd" op mijn ritme gevonden . Ik ben reeds ingeschreven, wie nog mee wil lopen moet zich haasten... Meer info op http://www.kulturama.be/  Fun alleszins (=hoe dan ook) verzekerd !

Pablo Neruda, Si tu me olvidas
Mocht je me vergeten Si tu me olvidas

Mocht je me vergeten Si tu me olvidas
wil ik dat quiero que sepas
je één ding weet: una cosa:

Als ik kijk naar de kristalmaan, Tú sabes cómo es esto:
de rode tak van trage herfst si miro la luna de cristal,
bij mijn raam, la rama roja
als ik, bij het vuur gezeten, del lento otoño en mi ventana,
de ongrijpbare as neem si toco junta al fuego
of rimpelig lijf van brandhout, la impalcable ceniza
weet je, o el arrugado cuerpo de la leña,
dat alles mij tot jou voert, todo me lleva a ti,
alsof alles wat bestaat, como si todo lo que existe:
geuren, licht, metalen, aromas, luz, metales,
scheepjes zijn die varen fueran pequeños barcos que navegan
naar jou eilanden hacia las islas tuyas
die me verwachten. que me aguardan.

Welnu dan, Ahora bien,
als beetje bij beetje si poco a poco
jouw liefde voor mij minder wordt, dejas de quererme
zal beetje bij beetje dejaré de quererte
mijn liefde voor jou minder worden. poco a poco.

Als je me plotseling vergeet, Si de pronto me olvidas,
zoek me niet, no me busques,
want ik zal je reeds vergeten zijn. que ya te habré olvidado.

Als je de wind van vlaggen Si condideras largo y loco
die door mijn leven waait el viento de banderas
waanzinnig en lang vindt, que pasa por mi vida
en je besluit y te decides
me aan de oever te laten a dejarme a la orilla
van het hart waarin ik wortel del corazón en que tengo raíces
bedenk piensa
dat op die dag, op dat uur, que en esa día, a esa hora,
ik mijn armen op zal heffen, levantaré los brazos
dat mijn wortels naar buiten komen y saldrán mis raíces
om àndere grond te zoeken. a buscar otra tierra.

Maar als je dag na dag, Pero
uur na uur, voelt si cada día,
- onverzoenlijk lief - cada hora,
dat je voor mij bestemd bent, sientes que a mí estás destinada
als, dag na dag, een bloem con dulzura implacable
aan je lippen ontstijgt si cada día sube una flor a tus
om mij te zoeken, labios a buscarme,
ach dan, allerliefste, ay amor mío, ay mía,
komt dat vuur weer in mij op, en mí todo ese fuego se repite,
in mij blust niets en mí nada se apaga
of wordt vergeten, ni se olvida,
mijn liefde voedt zich mi amor se nutre
aan jouw liefde: de tu amor
zolang je leeft amada,
zal mijn liefde y mientras vivas estará
in jouw armen zijn en tus brazos
zonder mijn armen sin salir
te verlaten. de los míos

LS

Ging vrijdagavond eten met een paar collega's om het brugpensioen van een onzer te "vieren".

Had de hele week nog niet veel aan sport gedaan en veel te lang in de file gestaan en wilde dus per se met de fiets naar Brussel.  Ik vond het ook wel de ideale manier om aan een eventuele alcoholcontrole onderweg te ontsnappen. (ik ken nog niet al teveel mensen die hebben moeten "blazen" terwijl ze met de fiets onderweg waren)

De bedoeling was om met mijn "koersfiets" te gaan, maar toen ik de garage opendeed werd ik letterlijk met de neus op de feiten gedrukt; mijn koersfiets stond achter een grote kleerkast die wegens verhuisverbouwing even in de garage was gezet. Vermits ik vastbesloten was niet met de wagen te gaan en in tijdsgebrek was ben ik maar zonder nadenken op een andere fiets gesprongen. Niet mijn beste beslissing van die dag. Een veel te groot en zwaar vehikel, zadel veel te laag, volledig aluminium uitvoering, naafdynamo, vering van voor en vanachter, draagrek, zware Duitse degelijkheid ... Toen ik uiteindelijk ter bestemming aankwam, na 30 km veel te snel achter andere fietser aan gereden te hebben, voelde ik, naast nattigheid in mijn rug , pijn in mijn bil.

Ik heb dus een verrekking opgelopen in mijn bilspier.  Resultaat; drie dagen manken en vooral pijn tijdens het zitten. Vrij idioot als kwetsuur en een lompe manier om een kwetsuur op te lopen.

Enfin, het eten was lekker,  de wijn overvloedig heerlijk, het nagerecht traditioneel calorierijk, het gezelschap aangenaam, de avond geslaagd.

LS

 Soms wil ik gewoon uit het venster springen en rustig wegzweven, glijden door de lucht, genieten van de wind op mijn gelaat en door mijn haren ... one day I'll fly away ...

LS

"Een Tupperware avondje, Jo, jij komt toch ook ?" 

Licht kirrend van vrolijk anticiperend enthousiasme en uitkijkend naar een spannende avond waar deksels van potjes zullen gelicht worden (in meerdere betekenissen en al dan niet onwelriekend) duwde mijn buurschone een folder en uitnodiging in mijn argeloze handen.

mmmh, daar sta je dan voor de verscheurende keuze. Een rustig relax en toch revitaliserend avondloopje of een avond midden een bende vrouwen en potten doorbrengen. Wat zou het meeste deugd doen ?

Begrijp me niet verkeerd, ik heb zeker niets tegen vrouwen en al evenmin tegen potten (al ben ik daar gewoon niet het dekseltje dat erop past).

Dus buurvrouwlief, ik moet je ontgoochelen, je zal die potten zelf moeten afhandelen ... ik wens je deksels veel plezier, maar ik ga ervoor op de loop.

En leg straks, bij terugkeer en na een lekker warme douche, mijn deksel op mijn eigen doosje ... lekker in de zetel, knus voor de haard... genieten ...

LS

Ben net terug van mijn wandeling in het bos. Wandeling, want ik ben mijn loopschoenen thuis vergeten ... Ik had liever gelopen, maar elke vorm van beweging is goed en niet iedereen heeft/kent de ongelooflijke luxe om tijdens de middagpauze in het zoniënwoud te kunnen gaan flaneren.

Blijgezind ging ik dus op stap; mijmerend over de voorbije feestperiodes, recent en langer geleden ... toen ik eensklaps door een vrolijk geluid uit mijn overpeinzingen gerukt werd ... groot was mijn blijdschap toen ik plots het kleine diertje zag. Neen, geen eekhoorn, geen ree en ook geen everzwijn; maar een napapili !

U kent dit prachtige vogeltje waarschijnlijk niet, maar voor mij was het een flashback naar mijn jeugd .

De napapili is namelijk een vrijwel onbekend inheems Congolees vogeltje. Het is genoemd naar zijn roep. Het mannetje roept 'napa' en het vrouwtje antwoordt met 'pili'.
Het unieke aan het vogeltje is zijn koppige lichaamstemperatuur. Die blijft constant 25,30°C onder de verzengende hitte van de brousse op de evenaar, maar evengoed in de vrieskou van de poolcirkel. Het vogeltje is daardoor een overlever eerste klas.

Onlangs werd trouwens een exemplaar van de Napapili gezond en wel aangetroffen op een niet nader genoemd adres in de gemeente Boechout. De echtheid ervan werd ondertussen bevestigd door een voornaam Afrikaans ornithogolomoog.

Het vogeltje begeestert enorm doordat het deze barre en donkere dagen letterlijk en onverstoorbaar weg-zomert.

Een groep adepten van de napapili wil graag dat deze wordt opgenomen in het wapenschild van de gemeente Boechout. Om deze idee kracht bij te zetten, zal de napapili op zaterdag 12 januari om 15 uur worden voorgesteld in de Heuvelstraat in Boechout zelf.

Ga zelf maar eens kijken op www.napapili.be  of hier   (ook voor obligate bronvermelding)

Blijgezind ging ik dus terug naar binnen, gewapend met een verse stoot optimisme en zonnig relativisme om een vergadering met die andere levensvorm, "het IT wezen", aan te kunnen...  ( no offence intended)

Vanavond lopen, ik kijk er al naar uit ...  

LS

Prachtige dag vandaag, heerlijk weer, koningsblauwe lucht, zalig zonnetje, windstil, royaal zuurstof in de lucht, kortom ideaal wandel of sportweder. Het was echt zo'n dag om van te genieten en in de schuif van mooie herinneringen te steken om op mindere momenten aan terug te kunnen denken.

1h20 minuten gelopen, de eerste 45 minuten in gezelschap van mijn zoon die naast me fietste op het fietspad langs de spoorweg. Na zoonlief terug thuis afgezet te hebben, ben ik nog even door de "heuveltjes" van de streek gelopen. Daarna ben ik dadelijk op de fiets gesprongen om via een korte omweg brood te gaan halen uit de automaat.

Fijn om vast te stellen dat het lopen en het korte fietstochtje geen enkel probleem opleverde. Ik liep weliswaar aan de mij typerende "zimmer-frame speed", maar ik hield het toch maar lekker vol ondanks het niet sporten van de voorbije maanden. (de enige sporten die ik gedaan heb waren die van de ladder).

Ik ben overal trosjes koningen tegengekomen; kinderen verkleed met kleurrijke lorren en vellen die het bijbelse verhaal van het bezoek der drie wijzen aan de kribbe van Jesus levendig hielden en zo ook de mooie traditie van het nieuwjaarszingen voortzetten.

Het was ècht genieten van dat lopen;, Melchior, Balthasar en  Gaspar zongen ter ondersteuning, de geur van wierook en mirre vulde de lucht, op een gegeven moment rook ik wel de canabis sativa wierook variant; benieuwd welk bijbelverhaal daar herdacht werd ? 

Nu ga ik me prinsheerlijk in de zetel vlijen met 2 nieuwe stripalbums die ik gekocht heb en een glas heerlijk rokerige single malt .. genieten dus.

LS

Deze middag de 12 km overleefd. Om 11h00 vertrokken op het Martelarenplein voor het station van Leuven voor 3 x maal hetzelfde parcourtje van 4 km dwars door wondermooi verkeersvrij Leuven. Alleen dat al maakt deze corrida de moeite waard.

Ben net op tijd toegekomen en stond dus, traditiegetrouw, helemaal achteraan de massa. Onmogelijk dus om een mooie tijd te lopen, maar dat was dan ook helemaal de bedoeling niet. Ben traag vertrokken en traag blijven doorlopen tot aan de finish, met een lichte "versnelling" tijdens de laatste ronde. Niet slecht na zo lange tijd niet lopen.

De goede raad van mijn vader indachtig "kies een mooi poepke uit en blijf daar dan rustig achter lopen" ben ik achter een mooi achterwerk blijven hangen. Een schoon poepke dat almaar knapper en schoner werd, steeds begeerlijker want meer onbereikbaar, want steeds een beetje verder van mij verwijderd ... blijkbaar ben ik toch de leeftijd om achter de snelle poepkes aan te zitten voorbij, in ieder geval toch de leeftijd om ze bij te houden of in te halen  ik liep dan ook aan een geriatrische snelheid.

Tijdens het lopen wel geen centje pijn, nergens last van, waarschijnlijk morgenvroeg wel stijf ...

Net zoals vorig jaar eerder teleurgesteld over de organisatie, de vrijwillligers deden hun werk wel goed, maar de eerste lopers (die me al voorbijsnelden op het Ladeuzeplein) hadden de grootste moeite om de massa voorbij te kunnen, er was geen drankbevoorrading, er was zelfs geen drank (meer) bij aankomst, ...wél een flesje witte wijn gekregen na de aankomst (vorig jaar was er ook een flesje rood bij)... en ook wél zeer tevreden over de tijdsweergave, het gebruik van een makkelijke chip ingewerkt in het borstnummer en de resultaten op internet (mét filmpje) nadien.

Enfin, ik (be)sluit met een best tevreden gevoel het (loop)jaar af en maak alvast een afspraak voor de Corrida Leuven 2008.

Aan alle lezers een goed 2008; gezondheid, tevredenheid en een positieve ingesteldheid wens ik jullie allen toe !

Tot volgend jaar !

LS

Morgen 30 december 20007, zal ik aan de start verschijnen van de eindejaarscorrida te Leuven. Het is ongeveer sinds de 20 km van Brussel geleden dat ik nog eens liep ... de verbouwingen (oorzaak van het niet lopen/bloggen de laatste maanden) ten huize joloopt zijn achter de rug... er is weer tijd, goesting en energie voor iets anders

LS

Eergisteren het jaarlijkse straatfeest gehad. 's Morgens alles klaarzetten, salades en vlees voorbereiden voor het eten 's avonds. Springkasteel en spelletjes voor de kinderen. Vanaf het begin van de namiddag werd de aperitief uitgeschonken en kon het gezellig kletsen en zeveren met de buren (oud en nieuwe) beginnen. De hele straat werd onverwacht ook nog getrakteerd op champagne door een pas gehuwd stel, hetgeen hielp om de sfeer er in te brengen. De vrolijke noot werd gevonden en volgehouden tot 03h00 zondag ochtend.

Zondag rond 13hoo, terwijl dochterlief haar middagdutje deed en vrouwlief in het zonnetje zat, ben ik voor het eerst sinds lang nog eens gaan lopen. Een primeur, want ik werd voor het eerst vergezeld door mijn zoontje van 5 op de fiets. Hij fietst een ideaal tempo voor mij en ik kon de alcohol van de vorige avond er uitzweten. 7 km gelopen rustig op het gemakje ...  Geen al te sportieve prestatie maar wél voor herhaling vatbaar, zo een vader en zoon uitje.

LS

De verbouwingen zijn bijna achter de rug. We gaan verbouwen zeer binnenkort. Oud nieuws zegt u ? Inderdaad, maar wat u misschien nog niet wist is dat we blijven wonen in het huis tijdens de verbouwingen. Op zich niets uitzonderlijk natuurlijk, zal zo wel zijn bij de meeste mensen die gaan verbouwen.

Dit brengt organisatorisch wel een een beetje planning met zich mee en vooral een verhuis. Kasten dienen leeggemaakt, kamers vrijgemaakt om dan weer volgezet te worden met dozen om weer andere kamers leeg te krijgen, een provisoire keuken dient ingericht om de verbouwingsperiode te overbruggen, een hudo dient geshort in de tuin, (mijn scouts verleden komt me van pas).

Het voordeel van zo'n verhuis is dat er van alles tevoorschijn komt, uit dozen en duistere hoekjes en kantjes. Gisteren kwam er iets tevoorschijn dat ik best wel met jullie delen wil.

Dit kleinood won ik tijdens mijn legerperiode. De Militaire kampioenschappen van 198? (ik weet het juiste jaar niet meer). Vice-kampioen in de 500 m vrije slag en in de aflossing wisselslag.
Het hele wedstrijd gebeuren was wel fijn, maar de grappigste herinnering is zonder twijfel de ceremonie nadien.

Iedereen in zwembroek, in het gelid per wapeneenheid, iedereen die de geijkte drill uitvoert en in geef acht gaat staan, de nationale hymne die speelt, de vlag die gehezen wordt (neen, geen flauwe mopjes over vlaggestokjes) ... Generaal huppeldepup die, in gala-uniform !, lintjes en beeldjes uitdeelt (gelukkig geen medailles opstak) aan de "troepen" die in zwembroek staan te blinken ...

mijn "moeilijkste" moment in mijn hele kaki-carrière (moeite om niet te beginnen schaterlachen door het hoge slapstick gehalte van de hele opvoering) ... jaren geleden dat ik daar nog aan gedacht had ... ik teer echter wel nog op de herinnering van mijn zwemprestaties om te hopen op dat die zwemconditie er nog steeds is ... enfin, na dat zwemmen hebben we nog verschillende andere watertjes doorzwommen ...

't is maar één van die kleine herinneringetjes die tijdens een verhuis naar boven kunnen komen en het zeulen en sleuren leuker, maar tegelijkertijd ook tijdrovender maken (tijd, die vermits ze verlopen is niet meer ingelopen kan worden, zelfs niet al lopend).

LS

Aftrap
aankomst afgepeigerd, Benen beweging bergop,
Cross corpus climax,
Door doen durven, Eindmeet enkel energie, Finish fantastisch finale, Geweldig goesting gestruikeld,
Heldhaftig hijgen horden, Intens instinctief inspanning,
Joggen juichen joelen, 
Kilometers kloten kramp,

Lopen lijden leven,

Marathon Magnifiek Majestueus, Nooit nunca never, Opgeven overgeven overwinning,
Pijn pees pedicure ,Queue quotum quibus,
Ren race roem, Start stof stoom, Trap trotseren tegenwind, 
Universeel uitverkorene uitgeput, Vertrouwen volharden verwennen,
 Winnen wensen willen,
X-benen x-foto xeroderma, Yoga yell yes , Zweten zweven
ZIEL

LS

Oost - West, thuis best.

Het zuiden van Frankrijk hebben we overleefd. We genoten van een paar dagen splendid isolation, geen tv, geen computer, geen telefoon, wel mooie natuur, lekker eten en drinken, lezen, zwemmen met (en zonder) de kinderen, kastelen bezoeken, uit eten gaan, musea bezoeken, lezen, goede wijn proeven ... wegens post-operatieve omstandigheden kan/mag mijn vrouwtje voorlopig geen lasten tillen en kon ik ze moeilijk alleen laten met de kinderen.

Dus slechts éénmaal gaan lopen, 11 km op een uurtje tijd, best aangenaam.

De sportieve hoofdactiviteiten waren dus zwemmen en wandelen. Ik ben anderhalve kilo vermagerd tijdens deze vakantie dus ik heb ofwel op mijn voeding gelet, ofwel veel beweging gehad. De werkelijkheid zal wel ergens tussenin liggen.

Gezien het zeer lage aantal kilometers dat ik tot nu toe gelopen heb zal ik hoogstwaarschijnlijk voor de 20 km gaan in Eindhoven.

LS

het leven van een "blogatleet"  (nvjl: blogatleet is iemand die sport om te bloggen of die blogt wanneer hij gesport heeft) heeft alles weg van een circus;

het balanceren op een slappe koord (zonder vangnet) "ga ik lopen en dan bloggen of blijf ik thuis voor een beetje family-time, kan ik het me permiteren om een lange duurloop te doen of heb ik teveel "slechte punten" om zo lang weg te blijven ... de geringste misstap bekoop je, net zoals op dat slappe koord of op de trapeze.

soms spurt je het huis uit als was je afgeschoten als een levende kanonskogel om vlug vlug een spurtloopje te doen of toch een halfuurtje te trainen.

dan weer komt het clowneske op de voorgrond, wanneer je je geforceerd hebt en op een hilarisch manier de trap afkomt of je hyper-stuntelig moet bukken om je veters los te maken

af en toe is het ook het circus uit de tijd van het oude Rome dat de kop op steekt, met de gladiatoren,wanneer het genadeloze gevecht met de man met hamer uitgevochten moet worden... tot vermaak soms zelfs leed- van het publiek , panem et circenses, brood en spelen jawel

goocheltrucs, wanneer tubetjes en gelletjes met sportvoeding en drankbusjes en hartslagmeters en borstnummers en chips dienen weggetoverd op de meest plaatsbesparende manier, maar toch zodanig dat ze in één vloeiende beweging uithaalbaar zijn.

soms lijkt het ook een beetje op het mode-circus wanneer nieuwe outfits of materialen dienen uitgeprobeerd of bv nieuwe cardio-gps-gadgets geshowd worden

dieren-shows zijn er ook; telkens wanneer je een superdag hebt en gezwind als een gazelle, snel als een jachtluipaard, soepel als een tijger loopt, is er meestal geen hond die het gezien heeft en is er geen haan die ernaar kraait ... wanneer je echter afziet als een paard en het voor geen meter loopt, zijn ze er als de kippen bij om de draak met je te steken... enfin dat voorkomt natuurlijk wel dat jezelf over het paard tilt ...

etc

etc

het hele sportblog gebeuren is eigenlijk een beetje zoals het leven zelf; er is af en toe een moment van zalig geluk, van puur genot, er is ook gevloek en gesukkel wegens onvoorziene toestanden, het is altijd even absurd, maar dat maakt het spannend en geeft de saaiheid geen kans, er valt af en toe een traan maar veel vaker een lach ... just as long as you remember that the last laugh is on you ... you must always face the curtain with a bow, dan komt het allemaal wel goed ! (begin al maar te fluiten )

enfin; dit dwaze kleine kattebelletje om even te melden dat Joloopt, nog steeds niet gelopen heeft sinds het vijsincident, maar dit geheel - hoe zegt men dat ook alweer ?- wegens onvoorzien omstandigheden buiten onze wil om ... edoch beterschap is op komst ... zeer binnenkort heb ik enige dagen vrij en kan ik weer puffend als een oude stoomlocomotief  langzaam, maar zeker, op gang komen ...

Een vriendelijken feestelijken Vlaamschen groet en een goede nachtrust aan iedereen van goede wil toegewenst !

LS

jeugdsentiment kan soms lekker zijn ... zo ben ik verslingerd aan rietsuikersiroop van Lyle's, ik haal het echter slechts zelden in huis omdat ik het niet overal vind en omdat je dingen die echt heerlijk zijn niet teveel moet eten om het risico op beu worden klein te houden ...... maar wanneer ik dat groen goudgelen blikje zie staan, het deksel eruit wring en dan die dikke goudkleurige stroop proef  ...dan ben ik weer terug in het Midden-Oosten, loop ik door de steegjes van Heliopolis, hoor ik de venters op straat hun waren met luide stem aanprijzen, klinkt de Azaan vanuit de minaret, speel ik weer cricket op het grasveld voor de Moskee, speel ik met mijn broer en vrienden op het Engels kerkhof, ruik ik de witte bonen in rode saus, voel ik terug de droge hitte van de khamsin op mijn huid, proef ik weer die lekker sappige stukken suikerriet die op straat verkocht werden ... jeugdsentiment kan soms lekker zijn

dit gewoon even om te zeggen dat ik alweer een paar dagen niet gelopen heb wegens een lichte kwetsuur in mijn rechterbovenbeen.. Ik kreeg een vijs in mijn spier en hou op die manier een "leuk" littekentje over aan de afbraak van het schoolfeest ... niets ernstigs, maar toch genoeg om even licht mankend door het leven te walsen ...

LS    

Alvast één onderdeel waarvoor ik het huis niet uit moet. Onderstaande komt uit de krant van heden ( www.nieuwsblad.be )   Hopelijk compenseert dit een beetje mijn afwezigheid tijdens de komende lange duurloop-trainingen.

Mijn lieve vrouwtje wil al een tijdje haar buikspieren trainen ... ik ben ervan overtuigd dat deze "thuistraining" alvast danig op haar lachspieren zal werken ... en dat is toch één van de meest belangrijke spiergroepen volgens mij, een spiergroep die trouwens héél vaak vergeten wordt in een trainingsschema     ;-)