29-01-08

neruda

Pablo Neruda, Si tu me olvidas
Mocht je me vergeten Si tu me olvidas

Mocht je me vergeten Si tu me olvidas
wil ik dat quiero que sepas
je één ding weet: una cosa:

Als ik kijk naar de kristalmaan, Tú sabes cómo es esto:
de rode tak van trage herfst si miro la luna de cristal,
bij mijn raam, la rama roja
als ik, bij het vuur gezeten, del lento otoño en mi ventana,
de ongrijpbare as neem si toco junta al fuego
of rimpelig lijf van brandhout, la impalcable ceniza
weet je, o el arrugado cuerpo de la leña,
dat alles mij tot jou voert, todo me lleva a ti,
alsof alles wat bestaat, como si todo lo que existe:
geuren, licht, metalen, aromas, luz, metales,
scheepjes zijn die varen fueran pequeños barcos que navegan
naar jou eilanden hacia las islas tuyas
die me verwachten. que me aguardan.

Welnu dan, Ahora bien,
als beetje bij beetje si poco a poco
jouw liefde voor mij minder wordt, dejas de quererme
zal beetje bij beetje dejaré de quererte
mijn liefde voor jou minder worden. poco a poco.

Als je me plotseling vergeet, Si de pronto me olvidas,
zoek me niet, no me busques,
want ik zal je reeds vergeten zijn. que ya te habré olvidado.

Als je de wind van vlaggen Si condideras largo y loco
die door mijn leven waait el viento de banderas
waanzinnig en lang vindt, que pasa por mi vida
en je besluit y te decides
me aan de oever te laten a dejarme a la orilla
van het hart waarin ik wortel del corazón en que tengo raíces
bedenk piensa
dat op die dag, op dat uur, que en esa día, a esa hora,
ik mijn armen op zal heffen, levantaré los brazos
dat mijn wortels naar buiten komen y saldrán mis raíces
om àndere grond te zoeken. a buscar otra tierra.

Maar als je dag na dag, Pero
uur na uur, voelt si cada día,
- onverzoenlijk lief - cada hora,
dat je voor mij bestemd bent, sientes que a mí estás destinada
als, dag na dag, een bloem con dulzura implacable
aan je lippen ontstijgt si cada día sube una flor a tus
om mij te zoeken, labios a buscarme,
ach dan, allerliefste, ay amor mío, ay mía,
komt dat vuur weer in mij op, en mí todo ese fuego se repite,
in mij blust niets en mí nada se apaga
of wordt vergeten, ni se olvida,
mijn liefde voedt zich mi amor se nutre
aan jouw liefde: de tu amor
zolang je leeft amada,
zal mijn liefde y mientras vivas estará
in jouw armen zijn en tus brazos
zonder mijn armen sin salir
te verlaten. de los míos

19:31 Gepost door Jo in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Gluteus Maximus

LS

Ging vrijdagavond eten met een paar collega's om het brugpensioen van een onzer te "vieren".

Had de hele week nog niet veel aan sport gedaan en veel te lang in de file gestaan en wilde dus per se met de fiets naar Brussel.  Ik vond het ook wel de ideale manier om aan een eventuele alcoholcontrole onderweg te ontsnappen. (ik ken nog niet al teveel mensen die hebben moeten "blazen" terwijl ze met de fiets onderweg waren)

De bedoeling was om met mijn "koersfiets" te gaan, maar toen ik de garage opendeed werd ik letterlijk met de neus op de feiten gedrukt; mijn koersfiets stond achter een grote kleerkast die wegens verhuisverbouwing even in de garage was gezet. Vermits ik vastbesloten was niet met de wagen te gaan en in tijdsgebrek was ben ik maar zonder nadenken op een andere fiets gesprongen. Niet mijn beste beslissing van die dag. Een veel te groot en zwaar vehikel, zadel veel te laag, volledig aluminium uitvoering, naafdynamo, vering van voor en vanachter, draagrek, zware Duitse degelijkheid ... Toen ik uiteindelijk ter bestemming aankwam, na 30 km veel te snel achter andere fietser aan gereden te hebben, voelde ik, naast nattigheid in mijn rug , pijn in mijn bil.

Ik heb dus een verrekking opgelopen in mijn bilspier.  Resultaat; drie dagen manken en vooral pijn tijdens het zitten. Vrij idioot als kwetsuur en een lompe manier om een kwetsuur op te lopen.

Enfin, het eten was lekker,  de wijn overvloedig heerlijk, het nagerecht traditioneel calorierijk, het gezelschap aangenaam, de avond geslaagd.

13:37 Gepost door Jo in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

12-01-08

one day I'll fly away

LS

 Soms wil ik gewoon uit het venster springen en rustig wegzweven, glijden door de lucht, genieten van de wind op mijn gelaat en door mijn haren ... one day I'll fly away ...

21:05 Gepost door Jo in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-01-08

over potjes, doosjes, loopjes en dekseltjes

LS

"Een Tupperware avondje, Jo, jij komt toch ook ?" 

Licht kirrend van vrolijk anticiperend enthousiasme en uitkijkend naar een spannende avond waar deksels van potjes zullen gelicht worden (in meerdere betekenissen en al dan niet onwelriekend) duwde mijn buurschone een folder en uitnodiging in mijn argeloze handen.

mmmh, daar sta je dan voor de verscheurende keuze. Een rustig relax en toch revitaliserend avondloopje of een avond midden een bende vrouwen en potten doorbrengen. Wat zou het meeste deugd doen ?

Begrijp me niet verkeerd, ik heb zeker niets tegen vrouwen en al evenmin tegen potten (al ben ik daar gewoon niet het dekseltje dat erop past).

Dus buurvrouwlief, ik moet je ontgoochelen, je zal die potten zelf moeten afhandelen ... ik wens je deksels veel plezier, maar ik ga ervoor op de loop.

En leg straks, bij terugkeer en na een lekker warme douche, mijn deksel op mijn eigen doosje ... lekker in de zetel, knus voor de haard... genieten ...

20:16 Gepost door Jo in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

08-01-08

Napapili

LS

Ben net terug van mijn wandeling in het bos. Wandeling, want ik ben mijn loopschoenen thuis vergeten ... Ik had liever gelopen, maar elke vorm van beweging is goed en niet iedereen heeft/kent de ongelooflijke luxe om tijdens de middagpauze in het zoniënwoud te kunnen gaan flaneren.

Blijgezind ging ik dus op stap; mijmerend over de voorbije feestperiodes, recent en langer geleden ... toen ik eensklaps door een vrolijk geluid uit mijn overpeinzingen gerukt werd ... groot was mijn blijdschap toen ik plots het kleine diertje zag. Neen, geen eekhoorn, geen ree en ook geen everzwijn; maar een napapili !

U kent dit prachtige vogeltje waarschijnlijk niet, maar voor mij was het een flashback naar mijn jeugd .

De napapili is namelijk een vrijwel onbekend inheems Congolees vogeltje. Het is genoemd naar zijn roep. Het mannetje roept 'napa' en het vrouwtje antwoordt met 'pili'.
Het unieke aan het vogeltje is zijn koppige lichaamstemperatuur. Die blijft constant 25,30°C onder de verzengende hitte van de brousse op de evenaar, maar evengoed in de vrieskou van de poolcirkel. Het vogeltje is daardoor een overlever eerste klas.

Onlangs werd trouwens een exemplaar van de Napapili gezond en wel aangetroffen op een niet nader genoemd adres in de gemeente Boechout. De echtheid ervan werd ondertussen bevestigd door een voornaam Afrikaans ornithogolomoog.

Het vogeltje begeestert enorm doordat het deze barre en donkere dagen letterlijk en onverstoorbaar weg-zomert.

Een groep adepten van de napapili wil graag dat deze wordt opgenomen in het wapenschild van de gemeente Boechout. Om deze idee kracht bij te zetten, zal de napapili op zaterdag 12 januari om 15 uur worden voorgesteld in de Heuvelstraat in Boechout zelf.

Ga zelf maar eens kijken op www.napapili.be  of hier   (ook voor obligate bronvermelding)

Blijgezind ging ik dus terug naar binnen, gewapend met een verse stoot optimisme en zonnig relativisme om een vergadering met die andere levensvorm, "het IT wezen", aan te kunnen...  (Knipoog no offence intended)

Vanavond lopen, ik kijk er al naar uit ...  

 

13:40 Gepost door Jo in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

06-01-08

The Kings and I

LS

Prachtige dag vandaag, heerlijk weer, koningsblauwe lucht, zalig zonnetje, windstil, royaal zuurstof in de lucht, kortom ideaal wandel of sportweder. Het was echt zo'n dag om van te genieten en in de schuif van mooie herinneringen te steken om op mindere momenten aan terug te kunnen denken.

1h20 minuten gelopen, de eerste 45 minuten in gezelschap van mijn zoon die naast me fietste op het fietspad langs de spoorweg. Na zoonlief terug thuis afgezet te hebben, ben ik nog even door de "heuveltjes" van de streek gelopen. Daarna ben ik dadelijk op de fiets gesprongen om via een korte omweg brood te gaan halen uit de automaat.

Fijn om vast te stellen dat het lopen en het korte fietstochtje geen enkel probleem opleverde. Ik liep weliswaar aan de mij typerende "zimmer-frame speed", maar ik hield het toch maar lekker vol ondanks het niet sporten van de voorbije maanden. (de enige sporten die ik gedaan heb waren die van de ladder).

Ik ben overal trosjes koningen tegengekomen; kinderen verkleed met kleurrijke lorren en vellen die het bijbelse verhaal van het bezoek der drie wijzen aan de kribbe van Jesus levendig hielden en zo ook de mooie traditie van het nieuwjaarszingen voortzetten.

Het was ècht genieten van dat lopen;, Melchior, Balthasar en  Gaspar zongen ter ondersteuning, de geur van wierook en mirre vulde de lucht, op een gegeven moment rook ik wel de canabis sativa wierook variant; benieuwd welk bijbelverhaal daar herdacht werd ? 

Nu ga ik me prinsheerlijk in de zetel vlijen met 2 nieuwe stripalbums die ik gekocht heb en een glas heerlijk rokerige single malt .. genieten dus.

21:43 Gepost door Jo in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |